طعم نزدیک شدن - استاد علیرضا پناهیان


تقرّب را باید چشید! باید مزّه کرد. فرصت ماه مبارک رمضان فرصتی است برای تقرّب. زندگی متقرّبانه یک زندگی دیگری است. انسان بعد از اینکه مقرّب شد، یک‌جور دیگر زندگی می‌کند. بیخود خواهد بود. مثل اینکه یک انسانی همین‌جوری اراده کند برود بالا. جاذبۀ زمین مدام دارد می‌کشد! آن هم مدام دارد رویش غلبه پیدا می‌کند می‌رود بالا. تقرّب یک فضای مخصوصی است، یک جایی است، یک حسی ایجاد می‌کند. بالاخره فرق می‌کند انسانی که مقرّب است با کسی که مقرّب نیست! خداست، شوخی که نیست!

شاید ویدیوهای زیر را نیز بپسندید!